Ein Fasnachts-Rückblick einmal anders? Hier findet Ihr den witzigen Bericht von M. Rist...
LIEBY EWIGY
Mach doch e baar Värsli gäll
fir der Bummel aifach, schnäll,
damit mir ally z’schetze wisse,
wie mir d’Fasnacht dien vermisse.
So isch’s koo vom Rosmarie,
sii maint so lycht kent s’ Lääbe sy,
derby git’s gar nyt zem vermisse,
s’isch doch alles nur - beschummlet,
au wenn me gmainsam jetze bummlet.
Mir hän ally nimme Stress
und by wytem s’ lychter Dress,
s’ goot uns alle wiglig guet
oony dä verdammty Huet,
wo duurend uff ai syte ziet,
und wo drunter s’ Schimpfe bliet.
Der Werny „He“ sait das doch au
uff e luty Aafroog vo der Frau:
Ych ha die maischte Fläsche gstriche
und au vyly Rimpf usgliche,
nur ains sait är und das isch woor,
nie mee boore mir in Styropoor.
Im Neybad sait e Blaudertäsche
fääle schynbar ständig Fläsche.
D’Bolizei syg widerholt ussgruggt
und haigy gluegt wär d’Fläsche muggt.
E Mischt syg’s gsii, und nit ganz bache,
was will dä mit de Fläsche mache?
Är well sy uff der Kopf drapiere,
und speeter s’ Depoo go kassiere !
Der Schugger sait sofort und glatt
styg yy, mer faare in d’ Friedmatt.
D’ Piccolo dien jubiliere,
göttlig deent’s, es goot an d’ Niere,
dief inne in der Seel duet’s guet
und macht im Dambur neye Muet
e Drummelmarsch in Aagriff z’nää
und s’allerletschty vo sich z’gää.
S’ isch numme schad, und das isch glunge,
sy pfyffe nur mit ainer Lunge,
und ab und zue bym aabelaade,
verliere sy halt no der Faade.
Dambure sin ganz oony Blöff
e jede doch e Nureyew,
und ally hän e bsundry Sterggy,
wo jede grad sait, waisch das mergg y,
das isch konkurränzlos guet,
es isch eso, ych zie der Huet !
Hinde linggs, dä wo lycht hinggt,
macht Abschleeg, wie der Deifel winggt,
und Pause ka dä spiile wie verruggt !
Het däm ägscht aine d’Noote gmuggt?
Dä vorne rächts macht Variatioone
und ka ganzy Märsch sau lut betoone.
Dupfeschisser isch dä hinde rächts,
nur guety Dipfli macht är und kai schlächts.
Dä vorne linggs isch Gascht – Brofässer
und isch Luzärner – Gugge – Frässer
vo däne vier isch är der Bescht
me kennt fascht sage: sattelfescht!
Der Vordraab dä isch mega guet,
s’ Laufe liggt ne scho im Bluet
nur im Schritt goot’s nit so zämme
die hinde dra mien sich jo schämme.
Wenn im Vordraab jede Duume
e Pariser aa hät, dätsch Du stuune,
wie vyyl Zeedel uff der Cortege – Maile
kenntysch unter’s Volgg vertaile,
zue Eere vom Poet und syner Kunscht,
wo sunscht verblasst im färne Dunscht.
E woore Draum isch s’ Requisit,
all Joor haisst’s es isch so wyt,
dien dä Kaare uusefaare
und dien eych um die Drummle schaare,
s’ isch e Baiz, das machts nur wirrer,
als Hommage halt an Renè Birrer:
e Theke brucht’s und Acqua vit
und fertig isch das Requisit.
D’ Baiz isch oK, sy faart jo hinde,
e Requisit, das miesst me vorne finde!
Der Dominik und d’ Barbara,
die selle e ächts Kränzli ha!
Die Wirscht, wo die rundum bediene,
ych hoff dass sii das au verdiene.
Unser Prachtstigg, das isch d’ Lambbe.
Mit Stolz kasch hinde noochedrambbe!
Sy isch so liecht wie LED
vo wytem kasch fascht nyt druff gsee.
Fir s’ nägscht Joor winschte mir Figure
mit schandbar heftyge Konture
und im Hintergrund vyyl Giggernillis
damit d’Frau Fasnacht sait : soo will is.
Im Ärnscht - mir mien pro domo wärbe,
dass mir nit scho bald ussstärbe!
Me kimmret sich e alte Drägg
und nimmt uns siibe Pfyffer wäg.
Warum duet uns der Stamm so bschysse,
nit aimool sich am Rieme rysse
und syny alte Segg entsoorge,
denn kennte mir mit wenig woorge
d’ Zuekunft soorgefrey preschtiere
und an der Fasnacht mit marschiere.
S’ isch alles nyt..... no hit kunnt morn,
ergryffe mir halt d’ „Flucht nach vorn“.
Mir mache uns, das isch ganz glaar,
aifach jetz unändlig raar.
Wär zue uns will, dä muess bläche,
so dien mir am Stamm uns räche.
Dä Noowuggs muess jetz ändlig koo,
Mischt zue Mischt, das miesst doch goo.
Sunscht poschte mir e Aierstogg,
soo wie bi de Kälber
und geen dermit uff d’ Soomebangg,
und mache das halt sälber !
